صدای پایش
آمد,بر درکوفت!

ویکبار
دیگر خانه غرق انتظار شد

        تادرگشوده شود

ومیزبان قلب خسته اش باشم

                یکباردیگر خانه لبریز شد از تمنا.....

ازتمنای حضورش         اما...

امایکبار دیگر فکرمن درپرواز بود وخاطرات رامی کاوید

         
وچشم من دوردست هارا می پایید

  تانکند غریبه ای رد شود

      
غریبه ای کوله بارش تنها عشق است...

غریبه ای که هرشب سبدی پرازستاره می چیند.....

وپشت درخانه جا می گذارد...

   افسوس یکباردیگر صدای در رانشنیدم...

ویکباردیگر سبدی پراز ستاره پشت درجاماند
واورفت...

چشمانم به دوردست هابود,

      که غریبه یکباردیگر ردشود...

ازجاده ای که هر روزبه انتظارش مینشستم.

اومی رفت وازخانه دورمی شد,من دراین فکربودم

ایکاش
               ازدوردست هابیاید...

چاره اش
                    تنهابودن بود...

  چاره اش 
    تنهازندگی درلحظه هایی بودکه می گذشت.

درواقعیت...نه دراوهام بی حاصل وخاطرات

بی ارزش...

چاره اش تنهاشنیدن صدای دری بودکه کوفته میشد تابازشود!

                         درامروززندگی کنید...درواقعیت...

                    همواره به فکرلحظه هایی باشید که
میگذرند,

                    زندگی شمادرآنهاجاریست...

            حتی گاهی زندگی درحقیقتی که هرگز نیست(اماحق
است)

       فرصت بودن راازشمامی گیرد...

             درامروز زندگی کنید...

                 شمامتعلق به امروزهستید...

          وامروز متعلق به شماست....